loader

Altay Ailesi

yazdır

 Altay Ailesi

Merhaba; Bizim 9,5 yaşında Bora adında 4. sınıfa giden bir oğlumuz var. Bora 7 yaşındayken babası ile yollarımızı ayırdık fakat oğlumuz için iyi birer arkadaş olmayı başardık.Oğlumuz yapı olarak aklı başında, yaşından beklenilmeyecek kadar çok büyük bir o

Yaklaşık bir sene önce okuldaki akademik başarısının düşmesi içine kapanması nedeni ile araştırmalarımız sonucu iyi bir yer olduğunu düşündüğümüz bir merkeze götürdük. 6 ay kadar bu merkeze düzenli olarak her hafta sonu devam ettik. Bu gidip gelmelerin sonucunda oğlumuza Dikkat Dağınıklığı teşhisi konuldu ve tedavisi başlandı. Fakat günler aylar geçtikçe oğlumuzda düzelme yerine daha da gerileme gördük. Başka bir danışmana götürmeye karar verdiğimde İnternette araştırmalarım sonucunda Pedagog Sevil Gümüş Hanımefendiyi buldum. Kendisi ile ilk randevumuzu 2 gün önce (19.12.2009) gerçekleştirdik. Bora daha önceki merkeze sadece bizi mutlu edebilmek adına katılmayı kabul etmişti. Ama bu sefer durum çok başkaydı. Çünkü Bora Sevil Hanımı çok sevmiş ve kendine çok yakın hissetmişti. Her şeyden 5 dakika içinde sıkılan çocuk orada saatler geçirdikten sonra özel bir insan olduğunu hissetmişti. Tabi bu durum Sevil Hanımın çocuklara yaklaşım tarzını çok iyi bilmesi ve o güveni vermesinden kaynaklanıyordu. Sevil Hanım bize, boranın özgüven eksikliğinin olduğunu, boşanmamızdan dolayı bu eksikliğin giderek arttığını, çocukluğunu yaşayamadığını, büyük olgun bir insan gibi davranmak zorunda kaldığını söyledi ve Filial Terapiyi önerdi.

 

 

 

 

 

 

 

Bu terapinin özelliklerini detaylarını anlatınca hemen yaptırmamız gerektiğini düşündük ve hemen ertesi güne randevumuzu aldık. Terapi istediğimiz güzellikte devam ederken bir anda Bora da bir patlama oldu ve ağlama nöbetine girdi. Babası ve ben önce bu duruma bir anlam veremedik. Oğlumuz içerde Sevil hanımla konuşup deliler gibi ağlarken bende dışarıda ne olduğunu anlamadan onun üzüntüsüne ağlamaya başladım. Daha sonra anladık ki aslında iyi olduğunu düşündüğümüz biricik oğlumuzun içinde çok büyük fırtınalar, öfke ve kızgınlıklar yatıyormuş. Bu durumun daha ilk terapide ortaya çıkması inanılmaz bir durumdu bizim için... Böyle bir olayı hiç beklemiyorduk bu bizim için büyük bir mucizeydi.

 

 

 

 

 

 

 

Çünkü ilk terapide önemli bir yol kat etmiştik. Sevil hanım bize bir oyun abisi önerdi ve hemen bu abiyi bulduk oğlumuzla tanıştırdık. Oyun abisini çok sevdi ve onunla ilk görüşme için geri sayıma başladı bile.

 

 

 

 

 

 

 

 Bu kadar kısa bir sürede bize muhteşem çözüm yolları gösteren ve bunu yaparken de sadece mesleki ahlakını ve çocuklara karşı duyduğu sevgiyi ön planda tutan bir insan inanın daha önce hiç tanımadım. Bora eve geldikten sonra yemeğini yedi ve ;” Anne kendimi hiç bugün hissettiğim kadar iyi hissetmemiştim” dedi. İnanın bu bile benim için yeter de artardı bile. Dertleştik konuştuk çözüm yolları aradık. Uzun zamandır bunları yapamıyor ve çok üzülüyorduk. Her zamanki saatinden daha erken yatmak istedi. Yatarken; “Sevil Hanım ile tanıştırdığın için sana teşekkür ediyorum”; dedi.

 

 

 

 

 

 

 

Oğlumun öz güveni yerine gelemeye başlamıştı bile... Sevgili Sevil Hanım size sonsuz teşekkür ediyorum. Anlayışınız, güveniniz motive etmeniz, güler yüzlülüğünüz ve sabrınız için binlerce kez teşekkür ediyorum. Oğlumu bize geri kazandırdığınız içinse size minnettarım...

 

 

 

 

 

 

 

Saygılar,

 

 

 

 

 

 

 

Nesrin ( Bora’nın Annesi)

 

 

 

 



Etiketler : altay ailesi

KATEGORİYE BAĞLI DİĞER İÇERİKLER